Τρύπωσε η Άνοιξη στη τάξη μας....

και γέμισε πεταλούδες. Κρεμάστηκαν από ψηλά, για να μας καμαρώνουν και στάθηκαν και σε όλες τις κουρτίνες, για να τις στολίζουν. Δείτε μερικές από αυτές.

Τα υλικά που χρησιμοποιήσαμε είναι χαρτόνια κανσόν και αφρώδη για τα φτερά, γλωσσοπίεστρα χρωματιστά για το σώμα και ριγέ καλαμάκια για τις κεραίες.

"Το Λενιώ και η σπασμένη κούπα", της Άννα Πολέντα Αποστολάκη.

 Μια όμορφη ιστορία που διαδραματίζεται στα παλαιότερα χρόνια και μας δίνει πληροφορίες για τον πολιτισμό, την ιστορία, την αγγειοπλαστική, τη χρηστική κεραμική .

 Το Λενιώ επισκέφτεται τα καλοκαίρια τον παππού και τη γιαγιά και παραθερίζει μαζί τους, σε ένα όμορφο παραδοσιακό χωριό της Κρήτης. Εκεί δίνεται η ευκαιρία στο μικρό κοριτσάκι να γνωρίσει από κοντά τον κυρ-Μανώλη. Επισκέπτεται το εργαστήρι του και μαγεύεται από τον τρόπο που εργάζεται και κατασκευάζει πήλινα δοχεία και χρηστικά αντικείμενα.

Πλησιάζει η 25η Μαρτίου και τα κορίτσια της τάξης μας θα χορέψουν ένα παραδοσιακό χορό, το "Καραγκούνα πάει στη βρύση". Μέσω αυτής της ιστορίας  και με αφορμή το συγκεκριμένο τραγούδι, μας δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσουμε για τις στάμνες και γενικότερα για τα πήλινα δοχεία, για το επάγγελμα του αγγειοπλάστη, για το γεγονός ότι παλιά δεν υπήρχαν οι σημερινές ανέσεις και οι νοικοκυρές έπρεπε να πάρουν τη στάμνα και να πάνε στη βρύση του χωριού , να τη γεμίσουν νερό για να κάνουμε τις δουλειές τους.

 Η βιβλιοθήκη εικόνων που παρατηρήσαμε όλοι μαζί με υλικό που βρέθηκε από το διαδίκτυο, έκανε πιο κατανοητά τα όσα λέγαμε. Τώρα πλέον ξέρουμε γιατί η " Καραγκούνα πάει στη βρύση".

Νηστίσιμα κουλουράκια....η συνέχεια.

 Με μεγάλη χαρά όλων μας κατέφθαναν σήμερα τα υλικά μας, ακόμα και από παιδιά που απουσίασαν λόγω ασθένειας. 
Εδώ οφείλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες τις μανούλες και τις γιαγιάδες για τη συμμετοχή τους και τη καλοπροαίρετη διάθεση για συνεργασία που πάντοτε επιδεικνύουν.
 Ξεκινώντας λοιπόν καθαρίσαμε πρώτα προσεχτικά τα χεράκια μας και στη συνέχεια ετοιμάσαμε τη ζύμη. Εγώ ζύμωνα και τα παιδιά ανέλαβαν να μετρούν τα υλικά  και να τα ρίχνουν στη λεκάνη. Με το που ετοιμάστηκε η ζύμη, οι ζαχαροπλάστες μοιράστηκαν στα τραπέζια, τα οποία έπρεπε και να αλευρώσουν για να μη κολλάει το ζυμαράκι. 

Εξήγησα τη διαδικασία όσες φορές χρειάστηκε, μοιράστηκε η ζύμη και τα πρώτα κουλουράκια άρχισαν να εμφανίζονται  στα ταψιά.

 Ταλαιπωρήσαμε λίγο παραπάνω τις εθελόντριες ψήστριες που ερχόντουσαν με τα έτοιμα ταψιά, τα ξαναγεμίζαμε και έφευγαν πάλι για το φούρνο στο σπίτι που έκαιγε.

 Το αποτέλεσμα ήταν κατά κοινή ομολογία πετυχημένο και η χαρά και η περηφάνια των παιδιών απερίγραπτη.
 Το μόνο αρνητικό είναι ότι τα χαρούμενα μουτράκια της τάξης μας σήμερα έφυγαν με κάμποσα γραμμάρια το καθένα παραπάνω, μιας που δεν σταμάταγαν να τρώνε από τα κουλουράκια τους.
 Συγχαρητήρια καλοί μου ζαχαροπλάστες και ορεξάτοι γευσιγνώστες!!!

Γιορτή 25ης Μαρτίου 2015

Αύριο είναι η επέτειος της εθνικής μας γιορτής και τα παιδιά του 9ου Νηπιαγωγείου Περάματος εκτός από τα ποιήματα τους , παρουσίασαν ελληνικούς  παραδοσιακούς χορούς. 

Τα αγόρια μας, ως τσολιάδες,  χόρεψαν  "Ποδαράκι".

Τα κορίτσια μας χόρεψαν  "Καραγκούνα".

Και οι δυο ομάδες μαζί χόρεψαν  "Παλαμάκια" και "Κοφτό".

Ο τελευταίος χορός που παρουσίασαν δεν ανήκει στους παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς , ακούγεται όμως  συχνά στην συγκεκριμένη επέτειο. Πρόκειται για το "Να 'τανε το '21", σε πρώτη εκτέλεση από τον  Γρηγόρη Μπιθικώτση και χορογραφία της νηπιαγωγού.

Οφείλω να συγχαρώ και να ευχαριστήσω τους καταπληκτικούς χορευτές και χορεύτριες μου, διότι σήμερα μας χάρισαν όλοι τους πολύ όμορφες στιγμές και έκαναν όλους μας να έχουμε "ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΜΟΥΤΡΑΚΙΑ" .

Νηστίσιμα κουλουράκια

 Ο καιρός περνάει και η  κυρά-Σαρακοστή ετοιμάζεται αυτή την εβδομάδα για να χάσει το τρίτο της πόδι.Υπενθυμίζοντας στα παιδιά ότι η Σαρακοστή είναι περίοδος νηστείας, τους πρότεινα να ετοιμάσουμε νηστίσιμα κουλουράκια. 
 Αρχικά μελετήσαμε τη συνταγή, είδαμε τι υλικά χρειαζόμαστε και διάλεξε ο καθένας τι ήταν αυτό που ήθελε να φέρει και το δήλωνε γραπτώς, για να μπορεί να το διαβάσει και η μαμά το μεσημέρι.
 Επειδή ήθελαν όλοι να συμμετέχουν στο να μαζευτούν τα υλικά αλλά και για να αποφύγουμε τυχόν ελλείψεις αυτών σε πιθανή αυριανή απουσία κάποιου παιδιού, υπάρχουν παιδιά που θα φέρουν το ίδιο υλικό. Διευκρινίστηκε βέβαια και προς τα παιδιά, για να μην υπάρχουν παράπονα και προς τους γονείς, ότι ίσως να μην χρησιμοποιηθούν όλα και ότι θα επιστραφούν στο σχόλασμα.

 
 Όλα καλά με τη συνταγή λοιπόν, νεότερα μετά τις γευστικές δοκιμές που θα κάνουμε!!! 

Οι νικήτριες των εκλογών.

                                                                       
                                              Οι κιθάρες μας

"Τα κάλαντα", του Νικηφόρου Λύτρα.

 Πρόκειται για τον πίνακα ζωγραφικής που επέλεξα για παρατηρήσουμε, να συζητήσουμε και να διαπιστώσουμε πόσο πολύ η μουσική είναι μέσα στη ζωή και την καθημερινότητα μας, από τα πολύ παλιά χρόνια.
"Είναι παιδιά, είναι χαρούμενα γιατί γελάνε, τραγουδάνε γιατί έχουν τα στόματα ανοιχτά, παίζουν τα μουσικά όργανα μαζί με το τραγούδι τους, η μαμά με το μωρό στέκεται και τους ακούει γιατί τους αρέσει, είναι στην αυλή ενός σπιτιού και είναι βράδυ γιατί έχει βγει το φεγγάρι. Κάποιος έφαγε και ήπιε και άφησε τα πιάτα στην αυλή, υπάρχει μια σκούπα για να σκουπίζει η μαμά, τα λουλούδια στη γλάστρα είναι κόκκινα, μικρούλια, μάλλον είναι χειμώνας ή φθινόπωρο γιατί το δέντρο είναι γυμνό. Ο πίνακας είναι από παλιά γιατί το αγόρι φοράει φουστανέλα, η γυναίκα φοράει μαντήλι, δεν φοράνε ίδια ρούχα με τα δικά μας."
 Τα παραπάνω σχόλια των παιδιών και η ερμηνεία που έδωσαν για τον πίνακα, βοήθησαν να επεκτείνουμε τη συζήτηση και να συμπεράνουμε από τα λεγόμενα τους πόσο μουσικόφιλοι είμαστε όλοι μας.
 Ακούμε μουσική:
-γιατί μας αρέσει,
-όταν τρώμε έξω ακούμε μουσική,
-γιατί διασκεδάζουμε,
-γιατί θέλουμε να συγκεντρωθούμε στο διάβασμα,
-όταν τρώμε το μεσημέρι,
-γιατί κάνουμε γυμναστική ,
-μόλις μπούμε στο αυτοκίνητο ανοίγουμε μουσική,
-γιατί χορεύουμε και περνάμε ωραία,
-για να φάμε και να πιούμε με τους φίλους μας
-όταν πάμε ταξίδι,
-στο σχολείο,
-όποιος κάνει πάρτι, βάζει μουσική,
-όποιος γιορτάζει βάζει μουσική και χορεύει και οι άλλοι χτυπάνε παλαμάκια.
 Οι περιγραφές αυτές αποτελούν στιγμές του καθενός μας, στιγμές διαφορετικές που έχουν όμως όλες μουσική.