Γέμισε η τάξη συννεφάκια!!!

 

"Τρώω φρούτα υγιεινά, φρούτα Φθινοπωρινά"

 Η παραπάνω φράση είναι ο τίτλος της δραστηριότητας που καταθέσαμε στην Ευρωπαική Εβδομάδα Κώδικα που ξεκινάει από αύριο 12/10/2020 και για την οποία θα αναρτηθούν λεπτομέρειες προσεχώς. 

Πριν περάσουμε όμως στον προγραμματισμό και την υπολογιστική σκέψη ασχοληθήκαμε και με χειροτεχνίες και  προγραφή, αναφορικά με τα φρούτα.

Μήλα mobile για να στολίσουμε την τάξη και αφίσες με αγαπημένες γεύσεις.

"Η Σταχτοπούτα" ...αλλά όχι η γνωστή!!!

   
   Διανύουμε και σιγά σιγά ολοκληρώνουμε τον δεύτερο μήνα του Φθινοπώρου και οι αλλαγές της φύσης είναι ένα από τα θέματα που συζητάμε. Η πτώση των φύλλων και η αλλαγή στο χρώμα τους είναι χαρακτηριστικό της εποχής και ο παραπάνω πίνακας του Morgan Weistling είναι ένα καλό παράδειγμα για να παρατηρήσουμε τη φύση μέσα από τη Τέχνη.
 Αξιοποιώντας τη ρουτίνα σκέψης Βλέπω/Σκέφτομαι/Αναρωτιέμαι του προγράμματος Artful Thinking, της παιδαγωγικής ομάδας Project Zero του Πανεπιστημίου Harvard , έγινε προσεκτικότερη μελέτη του πίνακα.

  Έγινε προσπάθεια να συνειδητοποιήσουν οι μαθητές τη διαφορά του Βλέπω από το Σκέφτομαι και στην συνέχεια ακολούθησε το Αναρωτιέμαι. Όλα σχετικά με τον πίνακα που είχαμε μπροστά μας και για κάθε σκέψη , κάθε ιδέα που ακουγόταν, γινόταν η καταγραφή και η ανάρτηση της δίπλα στον πίνακα, προκειμένου να γίνεται ορατή και η σκέψη των μαθητών στους ίδιους.

Επέκταση της παραπάνω δραστηριότητας ήταν η δημιουργία μιας ιστορίας. Αξιοποιήθηκε μια άλλη ρουτίνα σκέψης του Artful Thinking, αυτή που ένα έργο τέχνης γίνεται η αρχή/το μέσο/ή το τέλος μιας ιστορίας. 

Οι μαθητές επέλεξαν να είναι ο πίνακας το μέσο στην ιστορία μας. Ονόμασαν το κορίτσι του πίνακα Σταχτοπούτα, πρότειναν κι άλλους ήρωες στην ιστορία, την κακή μητριά και τις δύο κόρες της και η ιστορία ξεκίνησε....

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν η Σταχτοπούτα (Μαρίλια), που ζούσε σε ένα μεγάλο σπίτι στο χωριό (Ηλίας). Μαζί με τη Σταχτοπούτα ζούσε η κακιά μητριά της και οι δύο κόρες της. Μια μέρα η μητριά άρχισε να συμπεριφέρεται άσχημα στο κορίτσι. Την έβαζε να κάνει μόνη της, τις δουλειές του σπιτιού(Αθηνά). Την έβαζε να σκουπίζει το σπίτι (Λυδία) και να σφουγγαρίζει (Θοδωρής). Η Σταχτοπούτα κουραζόταν πολύ (Αιμίλιος), ενώ οι αδερφές της έβλεπαν τηλεόραση (Εστερίνα) και έβγαιναν στο μπαλκόνι για να δροσιστούν (Άγης).

Μια μέρα η κακιά μητριά ζήτησε από τη Σταχτοπούτα να της φέρει φύλλα από το δάσος (Γιώργος). Η μητριά ήθελε τα φύλλα για να φτιάξει ένα δέντρο (Δανάη). Θα ήταν ένα δέντρο, κατασκευή, πάνω σε ένα τραπέζι (Κωνσταντίνος Σ.). Ήθελε να φτιάξει ένα φθινοπωρινό δέντρο (Μιχαήλ).

Η Σταχτοπούτα πήγε στο δάσος αλλά δεν της άρεσε (Ντελάνσι). Δεν ήταν χαρούμενη (Στέφανος). Ήταν λυπημένη (Ανδριάννα) γιατί την είχε στείλει εκεί η μητριά της (Ελένη) και ήταν μόνη της (Ανατόλης). Μάζεψε τα φύλλα και γύρισε σπίτι(Αλεχάντρο).

Στο σπίτι την περίμενε η μητριά και την ρώτησε αν τα είχε μαζέψει όλα τα φύλλα (Εστερίνα). Η Σταχτοπούτα απάντησε "όχι, λίγα μόνο"(Αιμίλιος). Η μητριά τότε είπε να πάει να της φέρει κι άλλα φύλλα (Κωνσταντίνος Σ.). Στο δάσος όμως ήταν σκοτεινά και η Σταχτοπούτα ζήτησε από τη μητριά να πάει την επόμενη ημέρα, που θα είχε ήλιο (Λυδία). Η μητριά δέχτηκε. Η Σταχτοπούτα πήγε να κοιμηθεί (Δανάη) και οι αδερφές της, το ίδιο (Ανδριάννα).

Η ιστορία μας είναι έτοιμη. Κάποιοι μαθητές μοιράστηκαν τους ρόλους και την δραματοποίησαν, κάποιοι ανέλαβαν να ζωγραφίσουν και οι υπόλοιποι μοιράστηκαν σε προγραμματιστές και ρομποτάκια-Σταχτοπούτες που κινήθηκαν πάνω στην πίστα, ακολουθώντας την εξέλιξη της ιστορίας.

Το παιδί/ρομποτάκι κρατούσε στα χέρια του τη Σταχτοπούτα και ξεκινούσε τη διαδρομή απο το σπίτι. Η Σταχτοπούτα , κλήθηκε να περάσει από την σκούπα και τη σφουγγαρίστρα  για να τις πάρει να κάνει δουλειές. Μετά ο προγραμματιστής έπρεπε να την περάσει από την τηλεόραση, όπου καθόταν οι αδερφές της και χάζευαν και μετά την οδηγούσε στο δάσος με το δέντρο, απ' όπου θα μάζευε τα φύλλα. Στο τέλος της διαδρομής την Σταχτοπούτα περίμενε η κακή μητριά για να πάρει τα φύλλα.

Σε επόμενη δραστηριότητα η ιστορία μας μεταφέρθηκε και στην πίστα του ρομποτικού ποντικιού μας, το οποίο μεταμφιέστηκε στο ρόλο της Σταχτοπούτας. Οι μαθητές προγραμμάτιζαν το ρομποτάκι-Σταχτοπούτα να κινείται, μέχρι να φτάσει στον τελικό προορισμό του, που ήταν να παραδώσει τα φύλλα στην μητριά.

"Το χωράφι το Φθινόπωρο"

Έβρεξε και...ανοίξαμε τις ομπρέλες της φιλίας!!!

                 "Οι ομπρέλες της Φιλίας"

 Μια φορά κι έναν καιρό, ένα πρωινό είχε βροχή (Αλεχάντρο). Ο δρόμος ήταν γεμάτος με νερά (Πέτρος). Το χώμα ήταν βρεγμένο (Όλγα). Τα σύννεφα είχαν σταγονίτσες που έπεφταν στο κεφάλι μας (Κωνσταντίνος Ν). Είχαμε γίνει μούσκεμα (Κωνσταντίνος Σ).
Ένα παιδάκι που πήγαινε σχολείο, ο Πέτρος, έψαχνε να βρει την ομπρέλα του (Αμέλια). Την έψαχνε μέσα στο συρτάρι με τα πράγματα του (Στέφανος). Τελικά την βρήκε και την πήρε μαζί του για να πάει σχολείο (Άγης). Στο δρόμο που πήγαινε για το σχολείο, συνάντησε τον φίλο του (Νικολέτα). Ο φίλος του δεν είχε ομπρέλα και είχε γεμίσει νερά (Εστερίνα). Έκανε και κρύο (Αιμίλιος). Μόλις ο Πέτρος είδε τον φίλο του μούσκεμα, τον λυπήθηκε (Ράνια) και του είπε: "θα σου δώσω την ομπρέλα μου και θα μπω κι εγώ από κάτω" (Αθηνά) γιατί αυτή είναι η ομπρέλα της Φιλίας.

 Μετά τη πρωινή φθινοπωρινή βροχούλα και τη δημιουργία της ιστορίας μας, κάθε μαθητής ζωγράφισε ένα κομμάτι από τις ομπρέλες τις φιλίας και μετα τις συνθέσαμε. Εννοείται πως κάτω από τις ομπρέλες μπήκαν και όλοι οι φίλοι του τμήματος.

Φθινοπωρινές κατασκευές

Φθινοπωρινά φύλλα (ζωγραφική και χαρτοκοπτική)

Σαλιγκαράκια που βγήκαν στη τάξη μας( μετά από τόσο βροχή βέβαια). Οι μαθητές ζωγράφισαν κι έκοψαν τα σαλιγκάρια και παράλληλα σφράγισαν με τέμπερα και ρολάκια από χαρτί υγειάς το γρασίδι.

Τα σαλιγκαράκια αποχαιρετούν το Φθινόπωρο.

 Μια ημέρα πριν τελειώσει ημερολογιακά το Φθινόπωρο τα παιδιά ετοιμάζουν σαλιγκαράκια χρησιμοποιώντας φελλούς για να σφραγίσουν. Επιπλέον προβληματίζονται, αναζητούν και σκέφτονται ευχές για να αποχαιρετήσουν την εποχή που φεύγει.

• γεια σου Φθινόπωρο
• καλημέρα
• να περάσεις καλά
• να είσαι καλά
• αντίο
• να είσαι ευτυχισμένο
• καλό ταξίδι
• θα μας λείψεις
• σε αγαπάμε
• σε πολλές μέρες θα σε δούμε πάλι
• να έχεις δύναμη
• να είσαι γερός και δυνατός
• να είσαι χαρούμενος
• να μην στεναχωριέσαι που φεύγεις

Όσο μεγάλη και να είναι η καταιγίδα , εμείς θα περιμένουμε το ουράνιο τόξο.....

  Ο σκοτεινός ουρανός, τα μπουμπουνητά και η πολύ έντονη βροχόπτωση της ημέρας, σε συνδυασμό με μια λάμπα που τρεμόπαιζε, επηρέασε τη διάθεση των μικρών μου μαθητών. Η Κ. μας εξομολογήθηκε ότι φοβάται τις καταιγίδες και ακούγοντας την βρέθηκαν πολλά παιδιά που παραδέχτηκαν το ίδιο. 
 Εννοείται πως το πρόγραμμα μας άλλαξε πορεία και καθίσαμε στην ολομέλεια για να μιλήσουμε. Μέσα από ερωτήσεις που έκανα στα παιδιά καταλήξαμε στο ταξίδι του νερού και στην κυκλική  διαδρομή που ακολουθούν οι σταγονίτσες που πέφτουν από τα σύννεφα, μέχρι να ξανανέβουν πάλι ψηλά.
Το ουράνιο τόξο ακούστηκε πολλές φορές στις απαντήσεις των παιδιών, ότι βγαίνει μετά τη βροχή και πρότεινα να ντυθούμε  όλοι ουράνια τόξα και μόλις τελείωνε η καταιγίδα που είχε ήδη πλημμυρίσει την αυλή μας να βγαίναμε έξω. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν. Οι φοβίες μπήκαν στην άκρη εξαρχής και έπιασαν όλοι μαρκαδόρους και ψαλίδια για την κατασκευή τους.
 Σταθήκαμε τυχεροί και την ώρα που σχολάσαμε η βροχή είχε σταματήσει. Ο ουρανός παρέμενε σκοτεινός βέβαια αλλά μέσα σε αυτή τη μαυρίλα ξεπρόβαλαν τα νηπιάκια, φορώντας τα ουράνια τόξα τους χαμογελώντας και φτιάχνοντας σε όλους την διάθεση.

"Βουτιές" στο Φθινόπωρο.

 Τα νηπιάκια κλήθηκαν να μαζέψουν φθινοπωρινά φύλλα από τις εξορμήσεις που κάνουν εκτός σχολικού ωραρίου και να τα φέρουν για να κάνουμε κατασκευές. Οι έντονες βροχοπτώσεις των ημερών δεν επέτρεψαν στα παιδιά να το κάνουν γι αυτό κι εμείς αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε φύλλα μόνοι μας.

 Τέσσερα χρώματα, τέσσερα ρολάκια απο χαρτί υγείας και τέσσερις μαθητές κάθε φορά στο τραπέζι να σφραγίζουν φύλλα στο χαρτί τους.
 Στόχος ήταν να ξαπλώσουμε πάνω στα φύλλα. Φύλλα αληθινά όμως δεν είχαμε. Το ερώτημα που τέθηκε ήταν πως θα μπορούσαμε να ξαπλώσουμε πάνω σε ένα φύλλο χαρτιού. Μα φυσικά βγάζοντας φωτογραφίες. Η απάντηση ήρθε από την Αλίκη, νήπιο. Τα μοντέλα του 9ου Ν/Γ Περάματος, πλέον στήνονται με άνεση προκειμένου το αποτέλεσμα να είναι το επιθυμητό.

 (Για την επόμενη μας κατασκευή θα περιμένουμε να μαζευτούν αληθινά φυλλαράκια.)

"Βόλτα στη βροχή"

  Τον πίνακα "Βόλτα στη βροχή", του Μπουράνη παρατηρήσαμε και προσπαθήσαμε να ετοιμάσουμε ομαδικά έναν πίνακα...που να του μοιάζει.

Φθινοπωρινά χρώματα...μια βροχερή ημέρα!!!

Λίγες σταγόνες αδιάλυτης τέμπερας από κόκκινο, κίτρινο, πράσινο, πορτοκαλί χρώμα και από μία μπατονέτα ο καθένας, ήταν τα υλικά που χρησιμοποιήσαμε αρχικά για να δημιουργήσουμε τα"φθινοπωρινά" χρώματα.

                                          Το αποτέλεσμα μας εντυπωσίασε.

Είχα φωτογραφίσει τα παιδιά και είχα εκτυπώσει τις φωτογραφίες. Τα παιδιά ζωγράφισαν με ξυλομπογιές την ομπρέλα, για να υπάρχει αντίθεση και έκαναν επιπλέον τα σύννεφα και τη βροχή με σκούρο χρώμα μαρκαδόρο.