Καλώς ήρθατε στο ιστολόγιο του 9ου Νηπιαγωγείου Περάματος. Εδώ θα ενημερωθείτε και θα βρείτε ιδέες και προτάσεις για δραστηριότητες με παιδιά προσχολικής ηλικίας.
Πέμπτη 26 Οκτωβρίου 2017
"Τον πόλεμο τον κάνουνε"
Το τραγούδι "Τον πόλεμο τον κάνουνε", με ερμηνευτή τον Νίκο Ξυλούρη ακούσαμε σήμερα και ξεκινήσαμε τη συζήτηση μας για το αν οι στρατιώτες θέλουν να πολεμάνε ή όχι.
Το τραγούδι αναφέρει ότι τον πόλεμο τον κάνουνε μόνα τους τα κανόνια και οι άνθρωποι πεθαίνουν. Πρότεινα λοιπόν στους μαθητές μου να σκεφτούν και να μου πουν μόνο όμορφα πράγματα,που θα μπορούσαν να πετάνε τα κανόνια, εκτός από τα επικίνδυνα βλήματα.
Ακολουθούν οι απαντήσεις τους.
Ειρήνη- Λουλούδια
Αγγελιάννα- Πασχαλίτσες
Θοδωρής- Πινέλα ζωγραφικής και παιχνίδια.
Ματιάνα- Καρδούλες
Κατερίνα Πρ. -Ρούχα για τους φαντάρους.
Κωνσταντίνα- Χρωματιστούς φιόγκους
Νίκος Μπ.- Τσάντες για να πηγαίνουν τα παιδιά σχολείο.
Ράνια- Παπούτσια για όσους δεν έχουν.
Ερμάλ- Μακαρόνια.
Αλίκη- Μπαλόνια και λεφτά για τους φτωχούς.
Νικόλας- Γλυκά.
Κωνσταντίνος Β.- Οδοντόβουρτσες.
Κατερίνα Πλ. - Σάντουιτς.
Μαρία - Καραμέλες.
Νικολέτα- Μοβ μπαλόνια
Όλγα- Πουλάκια που λένε τσίου.
Νίκος Π.- Μπουκάλια με νερό.
Αμέλια- Παντελόνια για όσους δεν έχουν.
Παναγιώτης- Κύκλους για να παίζουν τα παιδιά.
Στην συνέχεια τους είχα υποσχεθεί ότι σήμερα θα ζωγράφιζαν με δαχτυλομπογιές, για πρώτη φορά, το κανόνι, αλλά προηγουμένως τους ζήτησα να εμπλουτίσουμε τη ζωγραφιά μας με κάποιο "σκηνικό". Ερχόμενοι πρώτη φορά στο σχολείο οι περισσότεροι μαθητές και μην έχοντας ξαναζωγραφίσει ελεύθερο σχέδιο, ξεκινήσαμε με κατευθύνσεις δικές μου να σχεδιάζουν όλοι το ίδιο σκηνικό. Ετοίμασαν γρασίδι, λουλούδια, ουρανό και ήλιο (απλά αλλά καθόλου δεδομένα για τους άπειρους ζωγράφους μου) και μετά πήραν δαχτυλομπογιές και έβαψαν το κανόνι. Οι κατευθύνσεις ήταν οι ίδιες για όλους. Τα αποτελέσματα όμως ήταν διαφορετικά μιας που το καθένα έχει τον δικό του, μοναδικό τρόπο έκφρασης. Σημασία έχει ότι όλα είναι πολύ όμορφα.
Το τραγούδι αναφέρει ότι τον πόλεμο τον κάνουνε μόνα τους τα κανόνια και οι άνθρωποι πεθαίνουν. Πρότεινα λοιπόν στους μαθητές μου να σκεφτούν και να μου πουν μόνο όμορφα πράγματα,που θα μπορούσαν να πετάνε τα κανόνια, εκτός από τα επικίνδυνα βλήματα.
Ακολουθούν οι απαντήσεις τους.
Ειρήνη- Λουλούδια
Αγγελιάννα- Πασχαλίτσες
Θοδωρής- Πινέλα ζωγραφικής και παιχνίδια.
Ματιάνα- Καρδούλες
Κατερίνα Πρ. -Ρούχα για τους φαντάρους.
Κωνσταντίνα- Χρωματιστούς φιόγκους
Νίκος Μπ.- Τσάντες για να πηγαίνουν τα παιδιά σχολείο.
Ράνια- Παπούτσια για όσους δεν έχουν.
Ερμάλ- Μακαρόνια.
Αλίκη- Μπαλόνια και λεφτά για τους φτωχούς.
Νικόλας- Γλυκά.
Κωνσταντίνος Β.- Οδοντόβουρτσες.
Κατερίνα Πλ. - Σάντουιτς.
Μαρία - Καραμέλες.
Νικολέτα- Μοβ μπαλόνια
Όλγα- Πουλάκια που λένε τσίου.
Νίκος Π.- Μπουκάλια με νερό.
Αμέλια- Παντελόνια για όσους δεν έχουν.
Παναγιώτης- Κύκλους για να παίζουν τα παιδιά.
Στην συνέχεια τους είχα υποσχεθεί ότι σήμερα θα ζωγράφιζαν με δαχτυλομπογιές, για πρώτη φορά, το κανόνι, αλλά προηγουμένως τους ζήτησα να εμπλουτίσουμε τη ζωγραφιά μας με κάποιο "σκηνικό". Ερχόμενοι πρώτη φορά στο σχολείο οι περισσότεροι μαθητές και μην έχοντας ξαναζωγραφίσει ελεύθερο σχέδιο, ξεκινήσαμε με κατευθύνσεις δικές μου να σχεδιάζουν όλοι το ίδιο σκηνικό. Ετοίμασαν γρασίδι, λουλούδια, ουρανό και ήλιο (απλά αλλά καθόλου δεδομένα για τους άπειρους ζωγράφους μου) και μετά πήραν δαχτυλομπογιές και έβαψαν το κανόνι. Οι κατευθύνσεις ήταν οι ίδιες για όλους. Τα αποτελέσματα όμως ήταν διαφορετικά μιας που το καθένα έχει τον δικό του, μοναδικό τρόπο έκφρασης. Σημασία έχει ότι όλα είναι πολύ όμορφα.
Τρίτη 24 Οκτωβρίου 2017
Η Δόνα Τερηδόνα και το μυστικό της γαμήλιας τούρτας.
"Τη Δόνα Τερηδόνα και το μυστικό της γαμήλιας τούρτας" , του Ευγένιου Τριβιζά, επέλεξα να διαβάσουμε σήμερα, μιας και περιμέναμε οδοντίατρο στο σχολείο για να κάνει προληπτική εξέταση στα νηπιάκια. Απολαύσαμε το παραμύθι μας, έγινε ο οδοντιατρικός έλεγχος και για να θυμόμαστε όσα συζητήσαμε μαζί με τα παιδιά αλλά και όσα είπαν με την οδοντίατρο, ετοιμάσαμε την κατασκευούλα μας.
Προς το τέλος του παραμυθιού εμφανίζεται ένας ήρωας, ένα ποντικάκι, ο Ποντικοσουρταφέρτας, ο οποίος έχει δεμένο στην ουρά του ένα μήνυμα για την Λουκία, μια εκ των δυο βασικών ηρωίδων του βιβλίου.
Όλα τα παιδιά ζωγράφισαν κι έκοψαν τον δικό τους Ποντικοσουρταφέρτα και έγραψαν και το μήνυμα που τυλίξαμε στην ουρά του.
Προς το τέλος του παραμυθιού εμφανίζεται ένας ήρωας, ένα ποντικάκι, ο Ποντικοσουρταφέρτας, ο οποίος έχει δεμένο στην ουρά του ένα μήνυμα για την Λουκία, μια εκ των δυο βασικών ηρωίδων του βιβλίου.
Όλα τα παιδιά ζωγράφισαν κι έκοψαν τον δικό τους Ποντικοσουρταφέρτα και έγραψαν και το μήνυμα που τυλίξαμε στην ουρά του.
Κυριακή 22 Οκτωβρίου 2017
Γιατί θέλουμε Ειρήνη;
Πλησιάζει η επέτειος της εθνικής εορτής και παρακολουθήσαμε μαζί με τα παιδιά ένα μικρό βιντεάκι, προκειμένου να συζητήσουμε. Πατώντας ΕΔΩ μπορείτε να το παρακολουθήσετε και πάλι μαζί με τα παιδιά σας για περισσότερη κουβέντα στο σπίτι.
Μιλήσαμε για τον πόλεμο και τις συνέπειες του. Αναζητήσαμε αυτές τις συνέπειες, όπως αναζητήσαμε και τα συναισθήματα του μικρού πρωταγωνιστή. Φόβος και λύπη. Αυτά ήταν τα συναισθήματα που κατά κοινή ομολογία ανέφεραν όλα τα παιδιά. Επίσης τα παιδιά μου ανέφεραν ότι δεν του άρεσε ο πόλεμος, ότι κατάλαβε πόσο κακό κάνουν τα όπλα, ότι δεν ήθελε ο ήρωας να θυμάται τα κακά, τους σκοτωμούς, τις βόμβες, τα αίματα και γι' αυτο πέταξε το όπλο του, αν και δεν ήταν αληθινό, παρά ένα πλαστικό παιχνίδι. Ο πόλεμος είναι κακός και γι αυτό όλοι εμείς αποφασίσαμε ότι θέλουμε ΕΙΡΗΝΗ.
Σε αυτό το σημείο παρουσίασα το σήμα της Ειρήνης και πρότεινα στα παιδιά να το ζωγραφίσουν όπως αυτά ήθελαν, προσθέτοντας στοιχεία που να δείχνουν τη χαρά που νιώθουμε, όταν έχουμε Ειρήνη. Κάποιοι μαθητές το προσπάθησαν, άλλοι πάλι προτίμησαν τα πολλά χρώματα. Όπως και να 'ναι, έκαναν πολύ καλή δουλειά.
Πριν πάρει το κάθε νήπιο το φύλλο εργασίας του για να το ζωγραφίσει και να το κόψει, τους ζήτησα να μου πουν γιατί θέλουμε ΕΙΡΗΝΗ.
Παναγιώτης- Γιατί ο πόλεμος είναι κακός.
Θοδωρής-Γιατί θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι.
Ερμαλ- Όχι,δεν θέλουμε πόλεμο.
Ματιάνα- Θέλουμε Ειρήνη γιατί την αγαπάμε.
Αγγελιάννα- Θέλουμε Ειρήνη για να ζήσουμε.
Κατερίνα Πρ- Για να μην καταστρέφονται τα σπίτια μας.
Κατερινα Πλ- Απαγορεύεται ο πόλεμος.
Ειρήνη- Δεν θέλουμε να σκοτώνεται κανείς.
Μαρία- Για να κάνουμε ότι θέλουμε.
Κωνσταντίνος Β-Για να μην πυροβολάνε.
Ελισάβετ- Για να μη χαλάνε τα σπίτια μας.
Νικολέτα- Γιατί θέλουμε να παίζουμε.
Αμέλια- Δεν θέλουμε να πεθάνει κανείς.
Κωνσταντίνα- Για να μην πέφτουν βόμβες.
Αλίκη- Για να νιώθουμε ωραία
Όλγα- Για να μη πηγαίνουμε στο νοσοκομείο.
Κωνσταντίνος Μ-Για να μη βγάζουμε αίματα.
Νίκος Π- Δεν είναι καλός ο πόλεμος.
Ράνια-Γιατί στον πόλεμο βγάζουμε αίματα.
Τα φυτά της τάξης μας
Ευχαριστούμε πολύ την κα Μπέτυ και την Αλίκη που μας έφεραν το πρώτο φυτό στην τάξη. Το μεταφυτέψαμε μαζί με τα παιδιά και μας δόθηκε η ευκαιρία να μάθουμε ότι όλα τα φυτά χρειάζονται αέρα, ήλιο, νερό και χώμα.
Και δεύτερο γλαστράκι όμως κοσμεί την αίθουσα μας και ευχαριστούμε γι' αυτό την κα Δανάη και την Αμέλια. Αυτό το γλαστράκι συνδέεται με το παραμύθι του Ευγενιου Τριβιζά, Τα τρία μικρά λυκάκια. Είχαμε πριν από ημέρες διαβάσει το παραμύθι και είχαμε συζητήσει με τα παιδιά και διαπιστώσαμε ότι ο Ρούνι Ρούνι, το ύπουλο κακό γουρούνι, άρχισε να έχει καλή διάθεση και να χαμογελά όταν αντίκρυσε το λουλουδένιο σπιτάκι. Κάναμε μια συμφωνία τότε. Όποτε νιώθουμε ότι δεν έχουμε καλή διάθεση, θα θυμόμαστε το λουλουδένιο σπιτάκι και θα απολαμβάνουμε την ημέρα μας με τους φίλους μας. Άλλωστε και ο Ρούνι Ρούνι έγινε φίλος στο τέλος με τα λυκάκια. Στο σχολείο, όλοι είμαστε φίλοι. Όποτε λοιπόν είχαμε ματάκια που δακρύζαν (κι όμως ακόμα δακρύζουν) γιατι θυμόντουσαν την μανούλα τους, τους θύμιζα το λουλουδένιο σπιτάκι. Τώρα έχουμε το γλαστράκι με τα λουλουδάκια, για να μας θυμίζει την καλή μας διάθεση, αλλά και όπως μου είπε το προνηπιάκι μου"κυρία, το μύρισα και μου μύρισε τη μαμά μου και μου έφυγαν τα δάκρυα".
Το παρουσιολόγιο της τάξης μας.
Στις καθημερινές δραστηριότητες ρουτίνας που ακολουθούμε, προστέθηκε και το παρουσιολόγιο παζλ.
Κάθε νήπιο έχει το δικό του κομμάτι παζλ με το όνομα του, το οποίο έχει ζωγραφίσει . Επιπλέον υπάρχουν το κομμάτι της κας Σοφίας, το κομμάτι της ΧΑΡΑΣ και το κομμάτι ΧΑΜΟΓΕΛΑ. Τα συγκεκριμένα επιλέχθηκαν για να συμπληρωθεί το παζλ. Συζητώντας με τα παιδιά, καταλήξαμε ότι χρειαζόμαστε θετικές σκέψεις, χαρά και χαμόγελα , προκειμένου να περνάμε όμορφα.
Καθημερινά λοιπόν προστέθηκε άλλη μια ευθύνη σε κάθε μαθητή. Καλείται να ελέγξει αν το κομμάτι του είναι τοποθετημένο στο παζλ. Το κομμάτι των μαθητών που απουσιάζουν τα βγάζει ο υπεύθυνος ημερολογίου.
Όλα μαζί τα κομμάτια συνιστούν την ομάδα του 9ου Ν/Γ Περάματος, παράλληλα βέβαια ο κάθε μαθητής έχει την προσωπικότητα του, είναι μοναδικός γι' αυτό κι έχει το δικό του κομμάτι του.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






















