Το καφάσι μεταφέρεται σε διαφορετικό σπίτι κάθε μέρα και επιστρέφεται την επομένη γεμάτο.

Η Αμέλια διέλεξε να ξεκινήσει με το μαγιό που φορούσε όταν ήταν μικρή στη Ζάκυνθο, ενώ η Αντωνία διάλεξε το μικρό της αρκουδάκι που το κάνει αγκαλίτσα και κάθονται παρέα.

Μια ιστορία με τα αγαπημένα φθινοπωρινά φρούτα των παιδιών.

 Έχοντας ήδη παρατηρήσει με τα παιδιά το πινακάκι με τα βασικά στοιχεία της πλοκής μιας ιστορίας (σκηνικό, ήρωες, πρόβλημα και λύση) όρισα εγώ ως ήρωες, με εικόνες που είχα μπροστά τους, ένα αχλάδι, ένα σταφύλι κι ένα μήλο φαγωμένο από ένα σκουλήκι.

Τους ζήτησα να αποφασίσουν το σκηνικό και να βρουν και το πρόβλημα της ιστορίας. Όρισαν ως σκηνικό της ιστορίας ένα χωράφι και ως πρόβλημα ότι τα φρούτα έπεσαν μέσα σε ένα πηγάδι.

Μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω την ιστορία που δημιούργησαν τα παιδιά με τα συγκεκριμένα δεδομένα.

Θοδωρής- Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν τρεις φίλοι. Το αχλάδι, το μήλο και το σταφύλι.

Αλίκη- Τα φρούτα ζούσαν σε μια πιατέλα.

Ματιάνα- Ήταν Φθινόπωρο

Αμέλια- Έξω είχε ήλιο και φυσούσε αέρας.

Μαρία- Οι φίλοι αποφάσισαν να πάνε βόλτα στη λαϊκή αγορά.

Αγγελιάννα- Ήθελαν να ψωνίσουν,να πάρουν παιχνίδια και να βρουν νέους φίλους.

Ερμαλ- Τότε συνάντησαν ένα ακτινίδιο.

Νικολέτα- Ρώτησαν το ακτινίδιο: "Θες να γίνουμε φίλοι;"

Ράνια- Το ακτινίδιο είπε:"ναι, θέλω".

Παναγιώτης- Οι φίλοι πήγαν πίσω στη πιατέλα.

Νικόλας- Καθόντουσαν εκεί, ώσπου εμφανίστηκε ένα κακό σκουλήκι.

Κατερίνα Πρ.- Το σκουλήκι πεινούσε κι έφαγε το μήλο.

Νίκος Π.-Το μήλο ήταν λυπημένο.

Αντωνία-Τα άλλα φρούτα του είπαν:"Μην είσαι λυπημένο. Θα σε βοηθήσουμε".

Kων/νος Β.-Τότε έφυγαν να πάνε στο χωράφι.

Κων/νος Μ.- Εκεί έπεσαν σε ένα πηγάδι. Μέσα στο πηγάδι συνάντησαν ένα πορτοκάλι.

Κατερίνα Πλ.- Το πορτοκάλι τους είπε: "Κολυμπήστε γρήγορα για να σωθείτε".

Κωνσταντίνα- "Αφήστε το σκουλήκι μέσα στο νερό να πνιγεί"

Ειρήνη- Το σκουλήκι πνίγηκε και όλοι οι φίλοι μαζί ένιωθαν χαρά κι έκαναν ένα μεγάλο πάρτι φρούτων.

Η δράση μας συνεχίζεται.....

Ο Κωνσταντίνος Μ. μας περιγράφει με ενθουσιασμό τα αντικείμενα που έφερε για να μας παρουσιάσει.

 Η Ράνια αγκαλιάζει συνεχώς με αγάπη και δείχνει τη κούκλα που κοιμάται μαζί. Ήταν άλλη μια καλή ευκαιρία να μιλήσουμε για την διαφορετικότητα, μιας που την ίδια κούκλα είχαν γύρω στα 10 νήπια.  Μέσα λοιπόν από ερωτήσεις καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός. Δέκα παιδιά είχαν την ίδια κούκλα, τα περισσότερα είχαν κάποια άλλη κούκλα να κοιμούνται αγκαλίτσα. Όλα τους έχουν παίξει με την κούκλα του ύπνου τους. Κανείς όμως δεν έχει κάνει ακριβώς το ίδιο παιχνίδι με τον άλλο, γιατί ο καθένας έχει τις δικές του ιδέες, την δική του σκέψη, τη δική του φαντασία....που είναι μοναδικά. Αντίστοιχα καταλήξαμε στο ίδιο συμπέρασμα, της μοναδικότητας του ατόμου, όταν με αφορμή το καφάσι του Κωνσταντίνου και τις φιγούρες του Καραγκιόζη, άρχισαν να λένε αρκετά νήπια, για τις δικές τους φιγούρες, που έχουν στο σπίτι τους.

Θερμά συγχαρητήρια!!! 2η ετικέτα ποιότητας στο ενεργητικό μας!!!

Ο αγαπημένος όλων μας, Ταξιδούλης, μας χάρισε ένα βραβείο.

θα ανακοινωθεί άμεσα η ημερομηνία βράβευσης των μαθητών. 

ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ!!!!!!

Tο καφάσι της Ειρήνης

 Το "ιδιαίτερο" αντικείμενο που είχε μέσα το καφάσι της Ειρήνης και που προκάλεσε το γέλιο στην ομάδα, μιας που τώρα έχουν "μεγαλώσει" ,ήταν μια πάνα μωρού. Πόσο πολύ έχουν μεγαλώσει τα παιδιά μας. Μπορούν και πηγαίνουν τουαλέτα μόνα τους και δεν χρειάζονται πλέον πάνες. Αυτή ήταν μια κοινή διαπίστωση από το σύνολο της τάξης. 
 Όλα αυτά τα αντικείμενα που κουβαλούν τα παιδιά εξυπηρετούν κι έναν άλλο πολύ βασικό σκοπό. Την συνειδητοποίηση της διαφορετικότητας. Η Ειρήνη έφερε μαζί ένα κουκλάκι, τον Φωτεινούλη με το οποίο κοιμόταν μαζί. Τα περισσότερα παιδιά παραδέχτηκαν ότι είχαν κι έχουν ακόμα κουκλάκια για να κοιμούνται μαζί αλλά δεν είχαν όλοι Φωτεινούλη. Η κουβέντα μας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν έχει σημασία  αυτό, αφού όλα τα κουκλάκια, όσο διαφορετικά και να είναι, εξυπηρετούν την ίδια ανάγκη στα παιδιά, να κοιμούνται με κάποιον αγκαλίτσα και να αντιμετωπίζουν έτσι τυχόν φοβίες και ανασφάλειες τους.

Το δέντρο του Wassili Kandinsky

 Φθινόπωρο και κάποια δέντρα χάνουν τα φύλλα τους, τα φυλλοβόλα ενώ κάποια άλλα όχι, τα αειθαλή.

Αυτό το δέντρο το παρατηρήσαμε και δεν είχε φύλλα στα κλαδιά αλλά κύκλους. Είχε σύμφωνα με τα λεγόμενα των παιδιών, μεγάλους κύκλους και μέσα άλλους μικρότερους.

Προσπαθήσαμε λοιπόν να ετοιμάσουμε τα δικά μας δέντρα, σαν του Kandinsky.

Σημεία-Γραμμές-Χρώματα

Σε ένα λευκό χαρτόνι ερχόταν κάθε παιδί και έκανε από δυο σημεία, κουκιδίτσες ή τελίτσες, όπως είπαμε. Ξεκινήσαμε την ίδια διαδικασία για δεύτερη φορά, μιας που το χαρτόνι μας ήταν μεγάλο. 

Στην συνέχεια κλήθηκαν να έρθουν και να διαλέξουν δύο σημεία και να τα ενώσουν με τον μαρκαδόρο. Αρχισαν τότε να σχηματίζονται οι πρώτες γραμμές.

Επόμενο βήμα να προσπαθήσουν  να ενώσουν τις γραμμές και να σχηματίσουν νέες, προκειμένου να δημιουργηθούν περισσότερα σχήματα στο τελικό αποτέλεσμα.

Αυτό ολοκληρώθηκε επί τούτου σε δραστηριότητες δύο ημερών.

Την τρίτη ημέρα τα νηπιάκια μου ζωγράφισαν τα σχήματα.

Iδού το αποτέλεσμα!!!