Προμαθηματικές έννοιες που...καταλήγουν σε μια ιστορία.

Ο Ταζ και ο Συλβέστρο, αγαπημένοι και γνωστοί ήρωες των παιδιών γίνονται αφορμή για να προσδιορίσουμε την έννοια του "πάνω" και του "κάτω", του "ψηλά" και του "χαμηλά". Αφού παρατηρήσαμε και σχολιάσαμε το συγκεκριμένο φύλλο ζωγραφικής και αφού εντοπίσαμε αντικείμενα στην αίθουσα μας, τα οποία βρίσκονται ψηλά και χαμηλά, περάσαμε στην δημιουργία μιας ιστορίας. 

Ειρήνη - Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ο Ταζ και ο Συλβέστρο.

Γιάννης - Βρισκόντουσαν στο σπίτι τους.

Αριάδνη - Κι έπαιζαν με ρούχα που ήταν μέσα στο κουτί.

Οδυσσέας - Όμως ο Ταζ έκατσε πάνω στο κουτί.

Θοδωρής - "Κατέβα κάτω μην μας δει η γιαγιά, ότι κάνουμε αταξίες" είπε ο Συλβέστρο. Όμως ο Ταζ απάντησε:"Έχει πολύ πλάκα εδώ πάνω".

Αλίκη - Τότε ήρθε η γιαγιά στο δωμάτιο και τους μάλωσε.

Μαρία - "Κατεβείτε τώρα από το κουτί για να μην σας βάλω τιμωρία" είπε η γιαγιά.

Κατερίνα - "Αν πέσετε κάτω από το κουτί, μπορεί να κάνετε καρούμπαλο."

Σταύρος - Υπάκουσαν τη γιαγιά, κατέβηκαν κάτω από το κουτί και το άνοιξαν.

Ματιάννα - Μέσα το κουτί είχε ρούχα ψεύτικα, ρούχα για κούκλες.

Ελιντόν - Άρχισαν να φοράνε τα ρούχα.

Αγγελιάννα - Τους άρεσε αυτό και ένιωθαν χαρούμενοι και γελούσαν.

Κωνσταντίνος - Στο τέλος ο Ταζ έριξε ξύλο στον Συλβέστρο.

  Σαν συνέχεια της δραστηριότητας ζητήθηκε από τα παιδιά να ζωγραφίσουν τους δύο ήρωες και να προσθέσουν ένα σχέδιο δικό τους, κάτι που να έχει σχέση με την ιστορία που δημιούργησαν.

Ηλεκτρονική τόμπολα με θέμα την ελιά.

 Αν θέλετε να παίξετε ένα παιχνίδι μνήμης με θέμα την ελιά, πατήστε ΕΔΩ.

Ο Λαδοποντικούλης

Με αφορμή την ενασχόληση μας με τις ελιές και το λάδι, διάβασα τον Λαδοποντικούλη. Πρόκειται για ένα ποίημα, αρκετά διασκεδαστικό, το οποίο έχω χρόνια στο αρχείο μου, χωρίς δυστυχώς να γνωρίζω ποιος το έχει γράψει.

"Στο σκοτάδι μαστορεύουν πέντε ποντικοί.
Τι σκεπάρνια, τι πριόνια, τι μαστορική!
Σε ντουλάπι νοικοκύρη βάλθηκαν να μπουν,
κρατς ο ένας, κρατς ο άλλος κόβουν και τρυπούν.

Είναι νύχτα και στο σπίτι κοιμήθηκαν βαριά.
Ετεμπέλιασε και ο γάτος δίπλα στη φωτιά.
Μόνο η φάκα στο ντουλάπι κάθεται ξυπνή,
περιμένει εκεί τον κλέφτη κι ώρες αγρυπνεί

Με τα δόντια τους ανοίξαν τρύπα φοβερή.
Να τους! Μπαίνουν ένας ένας βόσκουν στο τυρί.
Παξιμάδια ροκανίζουν και λαδοβουτούν,
λαδοκουβεντιάζουν, λαδοσουλατσάρουν, 
λαδοπερπατούν.

Κι ο Λαδοποντικούλης που όλο λαδοτριγυρνά
μες τη φάκα λαδομπαίνει, λαδοβγαίνει και τηνε λαδοκουνά.
Φραπ εκείνη τον γραπώνει και τονε κρατά εκεί.
Από τους πέντε ο ποντικούλης μπήκε λαδοφυλακή"

Πατήστε εδώ όσοι ενδιαφερεστε να δείτε το ποίημα σε ηλεκτρονικό βιβλίο.

Μια σημαία για τον κο Paul Salopek -Footstep 1

 Λίγο πριν ξεκινήσει η επικοινωνία με τα σχολεία που ανήκουμε στο ίδιο walking party, στην ίδια ομάδα δηλαδή, θελήσαμε να γνωρίσουμε τις σημαίες των χωρών του εξωτερικού μιας και με τη δική μας σημαία είχαμε ασχοληθεί εκτενέστερα, με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940.

Καναδάς

Φιλιππίνες

Μαιάμι

  Χρώματα, σχήματα, σχέδια, τίποτα δεν έμεινε απαρατήρητο και ασχολίαστο από τα παιδιά. Καταλήξαμε ότι όλοι ζούμε σε μια χώρα που αγαπάμε, την πατρίδα μας, όλοι είμαστε μαθητές σε σχολεία, όλοι ακολουθούμε τον κ. Paul στο επικό του ταξίδι. 
 Ακολούθησε η ερώτηση μου προς τους μικρούς μου μαθητές: 
"Αν ο κος Paul στο ταξίδι του κρατούσε μια σημαία, αυτή η σημαία τι θα απεικόνιζε;"
 Υπήρξαν συγκεκριμένες απαντήσεις τις οποίες μπορείτε να βρείτε στο ηλεκτρονικό μας βιβλίο, πατώντας τον παρακάτω σύνδεσμο.
(Να διευκρινιστεί για άλλη μια φορά ότι το βιβλίο μας είναι γραμμένο στην αγγλική γλώσσα γιατί με αυτήν επικοινωνούμε μέσα στο πρόγραμμα.)

Οι πατημασιές του Paul Salopek κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του - Footstep 1

 Συζητήσαμε με τα παιδιά τον λόγο που ο κος Paul επέλεξε να κάνει αυτό το μεγάλο ταξίδι με τα πόδια. Ήθελα να ακούσω την άποψη τους πριν παρακολουθήσουμε τα βίντεο γνωριμίας μας με τον γνωστό ανθρωπολόγο-δημοσιογράφο.

Για ποιο λόγο ταξιδεύει με τα πόδια;
-για να αποδείξει ότι μπορεί να το κάνει. Όποιος προσπαθεί τα καταφέρνει
-για να φωτογραφίζει ότι βλέπει στον δρόμο του
-για να μπορεί να πάει παντού
-αφού δεν πήρε τα γρήγορα αυτοκίνητα, σημαίνει ότι θέλει να πάει σιγά σιγά.

 Η τελευταία απάντηση έδωσε άλλη κατεύθυνση στην αρχική μας ερώτηση. 
Γιατί θέλει να πηγαίνει αργά;
-όταν πηγαίνουμε αργά μπορούμε να δούμε τα αξιοθέατα

Τι άλλο μπορούμε να δούμε όταν πηγαίνουμε αργά;
-τα πάντα
-όλα τα μικρά
-και τα μεγάλα

Ποια είναι τα μικρά και τα μεγάλα που νομίζετε ότι θα συναντήσει ο κος Paul στο ταξίδι του;

Οι πατημασιές είναι αυτές που αφήνει ο κος Paul και οι λέξεις όλα τα μικρά και τα μεγάλα που συναντάει στο ταξίδι του.

Εικαστικές παρεμβάσεις

"Το μάζεμα των ελαιών εν Μυτιλήνη" είναι ο πίνακας ζωγραφικής του Έλληνα Ζωγράφου Θεόφιλου Χατζημιχάλη.

 Αυτόν τον πίνακα, αφού τον παρατηρήσαμε και συζητήσαμε σχετικά, τον μοίρασα στα παιδιά σε ασπρόμαυρες φωτοτυπίες και τους ζήτησα να επισκεφτούν και τα ίδια αυτόν το ελαιώνα και να ζωγραφίσουν τον εαυτό τους, που μαζεύει ελιές.

                            

Out of Eden Learn- Footstep 1

 Με την έναρξη των μαθημάτων φέτος ξεκίνησε και η εκμάθηση ενός τραγουδιού για ένα χταποδάκι, το οποίο μας βοήθησε να μάθουμε τις ημέρες της εβδομάδας.(για περισσότερες λεπτομέρειες για το τραγούδι πατήστε εδώ). Προφανώς ο φίλος μας το χταποδάκι μας έκανε καλή εντύπωση και τον είχαμε κατα νου, μιας κι όταν τα παιδιά ρωτήθηκαν ποιο θα ήθελαν να είναι το σήμα της τάξης μας στο εκπαιδευτικό ταξίδι που θα κάνουμε παρέα με τον Paul Salopek και τα άλλα σχολεία του Walking party, απάντησαν το χταπόδι. Άμεσα ακολούθησε η ερώτηση γιατί να διαλέξουμε ένα χταπόδι για να γίνει το σήμα μας και η απάντηση ήταν αρκετά έξυπνη. Ένα χταπόδι χρειάζεται πολλά παπούτσια, τα παπούτσια του χταποδιού θα είναι τα δικά μας παπούτσια που θα περπατούν μαζί με τον Paul.
 Επόμενο βήμα ήταν να περάσουμε στην κατασκευή του avatar, του σήματος που θα αντιπροσωπεύει το 9ο Νηπιαγωγείο Περάματος.

Όλα τα παιδιά βοηθούν στο να σχεδιαστούν τα χταπόδια. Άλλος σχεδίασε το κεφάλι, άλλος τα χαρακτηριστικά και οι υπόλοιποι από ένα πλοκάμι. Χρειάστηκε να κάνουμε βέβαια δυο χταπόδια για να μπορέσουν να συμμετέχουν και οι είκοσι μαθητές. 

Τα δεκαέξι παπούτσια ζωγραφίστηκαν και κόπηκαν από τα παιδιά την ημέρα που είχαν έρθει μόνο δεκαέξι παιδιά. (καμιά φορά οι απουσίες εξυπηρετούν)

Η θάλασσα ζωγραφίστηκε με πινέλο και τέμπερα. Όλοι με τη σειρά περίμεναν για να ζωγραφίσουν το δικό τους κομμάτι θάλασσας.

Τα χταπόδια ζωγραφίστηκαν με ξυλομπογιά.

Είχαμε αποφασίσει εξαρχής ότι το avatar του νηπιαγωγείου μας θα είναι ένα χταπόδι, οπότε σε αυτό το σημείο, που ήταν έτοιμα και τα δύο, οι μαθητές κλήθηκαν να σκεφτούν πως θα επιλέγαμε το ένα από το άλλο. Ήταν και τα δύο εξίσου όμορφα. Η απάντηση ήρθε αβίαστα από περσινό μαθητή του τμήματος, που έχει ξαναβρεθεί σε αντίστοιχη κατάσταση και ο οποίος πρότεινε να κάνουμε εκλογές. 

Τα δύο χταπόδια, έτοιμα για την αναμέτρηση, στήθηκαν δίπλα δίπλα και οι ψηφοφόροι έπρεπε να έρχονται και στο λευκό χαρτί που υπήρχε κάτω από το κάθε χταπόδι να γράψουν το αρχικό γράμμα του ονόματος τους.

Η ψηφοφορία ξεκίνησε και για τα παιδιά που ίσως δεν θυμόντουσαν το πρώτο γράμμα του ονόματος τους, υπήρξε βοήθεια, δείχνοντας τους την κάρτα με το όνομα τους.

Οι εκλογές ολοκληρώθηκαν με την καταμέτρηση των ψήφων.

Το μικρό χταπόδι πήρε 5 ψήφους ενώ το μεγάλο 11.

Οι εκλογές έλαβαν τέλος και τα αποτελέσματα θα αναρτηθούν στην γωνιά του Out of Eden Learn, που θα υπάρχει φέτος στη τάξη μας. Εννοείται ότι και το avatar του τμήματος θα κοσμεί από σήμερα την αίθουσα μας και θα μας συνοδεύει στο εκπαιδευτικό μας ταξίδι.